Logo The Skank Nasty Collective - transparent
The Skank Nasty Collective
Contact

Luister naar ons album

Op donderdag 6 november 2025 hadden we ons eerste try-out optreden bij Manifesto in Hoorn. Ramona Wagenaar bezorgde ons niet alleen geweldig geluid in de zaal, maar ook zeer bruikbare opnames. Onze drummer (en professioneel audiobewerker) Peter Horwitz is aan het mixen geslagen, met ons spontane debuut album als resultaat.

Roots Rock Reggae uit Hoorn

The Skank Nasty Collective speelt reggae geïnspireerd door roots reggae uit de ‘70s & ‘80s.

Live video

Een compilatie van het eerste (en tot nu toe enige) optreden.

Socials & Contact

Socials & Contact.

Over de band

Hoorn heeft eigenlijk maar één echt probleem: het is geen tropisch paradijs. Maar gelukkig is er The Skank Nasty Collective, een roots rock reggae band.

Markus Zeevalking (gitaar), Mike van Harskamp (gitaar), Peter Horwitz (drums) en Casper de Geus (bas) halen Jamaica naar Hoorn. Op 22 januari 2025 wordt The Skank Nasty Collective geboren. De eerste nummers maken ze met zanger en toetsenist Marco Cera, die je, als je even je ogen sluit, zo naar dat eiland in de Cariben vliegt.

Elk bandlid heeft gelijkwaardige inbreng. Ze delen de liefde voor roots reggae uit de jaren ’70 en begin jaren ’80 van Bob Marley & The Wailers, Burning Spear en Steel Pulse. En laten zich beïnvloeden door modernere reggae van Groundation, Damian Marley en Chronixx. The Skank Nasty Collective speelt reggae met een ruw randje. Muziek die je niet luistert, maar inhaleert en langzaam uitblaast. The Skank Nasty Collective vertelt het liefst live over het leven, liefde en leed. Ze spelen zelfgeschreven nummers, met af en toe een eigen versie van een classic. Zo ook op het debuutalbum dat een live registratie is van hun eerste optreden in Manifesto, Hoorn.

Overigens… “Skank” refereert niet aan een dame van lichte zeden, maar aan de offbeat slag die gespeeld wordt door de gitaar of toetsen. Ook “Nasty” refereert niet aan een dame van lichte zeden, maar aan het ruwe randje dat de band nastreeft. En zelfs “Collective” refereert niet aan een dame van lichte zeden, maar aan de gelijkwaardigheid in de band.